Powtórka: Sokrates

Sokrates

Grecki filozof, uważany za jednego z ojców filozofii zachodniej. Żył w Atenach w V wieku p.n.e.

Metoda sokratejska

Technika dialogu polegająca na zadawaniu pytań, mająca na celu wyjście na jaw nieznajomości pojęć i osiągnięcie prawdy.

Cnota

Wg Sokratesa, cnota jest wiedzą. Cnotliwe życie wynika z rozumienia dobra.

Etyka

Dział filozofii zajmujący się moralnością, zasadami dobrego działania i wartościami.

Know thyself

Zasada zachęcająca do samopoznania; Sokrates uważał, że zrozumienie siebie jest kluczowe do życia w cnotliwy sposób.

Ironia sokratejska

Sokrates często udawał niewiedzę, aby skłonić rozmówcę do głębszego myślenia i odkrywania prawdy.

Demiurg

W filozofii Sokratesa nie odnosi się bezpośrednio do demiurga, ale jego myśli wpływały na późniejsze koncepcje, np. Platona.

Moralność

Według Sokratesa moralność jest uniwersalna i opiera się na wiedzy, a nie na subiektywnych odczuciach.

Aretologia

Nauka o cnotach; w kontekście sokratejskim koncentruje się na rozwoju osobistym i etycznym.

Człowiek jako istota społeczna

Sokrates podkreślał znaczenie społeczności i interakcji międzyludzkich w kształtowaniu moralności.

Sokrates i Platon

Sokrates był mentorem Platona; jego idee były podstawą późniejszej filozofii platońskiej.

Śmierć Sokratesa

Został skazany na śmierć przez wypicie trucizny (cykuta) za rzekome psucie młodzieży i wprowadzanie nowych bogów.

Cnota a szczęście

Sokrates uważał, że szczęście wynika z życia w cnotach, a nie z materialnych dóbr.

Ostateczna prawda

Sokrates wierzył, że prawda jest obiektywna i można ją osiągnąć poprzez racjonalne myślenie.

Dialog sokratejski

Forma prowadzenia rozmowy, gdzie badane są różne aspekty zagadnienia poprzez pytania i odpowiedzi.

Utopia

Sokrates nie stworzył utopii, ale jego myśli były inspiracją dla późniejszych koncepcji idealnego społeczeństwa.

Subiektywizm moralny

Sokrates był przeciwnikiem subiektywizmu, uważał, że moralność jest niezależna od indywidualnych przekonań.

Przykład sokratejski

Sokrates używał codziennych sytuacji i przykładów, aby ilustrować swoje filozoficzne tezy.