Kolokwium: Routing

Routing

Proces wyboru ścieżek w sieciach komputerowych do przesyłania danych.

Protokół routingu

Zasady i procedury używane do zarządzania trasowaniem w sieciach.

Static routing

Ręczne definiowanie tras, które nie zmieniają się, chyba że ręcznie.

Dynamic routing

Automatyczne dostosowywanie tras na podstawie zmieniających się warunków sieci.

RIP

Routing Information Protocol — protokół routingu oparty na wektora odległości.

OSPF

Open Shortest Path First — protokół oparty na stanu łącza, używany w dużych sieciach.

BGP

Border Gateway Protocol — protokół używany do wymiany informacji o trasach między systemami autonomicznymi.

Tablica routingu

Struktura danych przechowująca informacje o trasach do różnych sieci.

Metrika

Wartość używana do określenia najlepszej ścieżki w routingu, może obejmować odległość, opóźnienie itp.

Asymetryczne routowanie

Sytuacja, w której ścieżka do i od źródła nie jest taka sama.

NAT

Network Address Translation — technika zmiany adresów IP w nagłówkach pakietów.

CIDR

Classless Inter-Domain Routing — metoda alokacji adresów IP i routingu.

Trasa statyczna

Ręcznie skonfigurowana trasa, która nie zmienia się automatycznie.

Protokół wektora odległości

Rodzaj protokołu, który używa informacji o odległości do wyznaczania tras.

Protokół stanu łącza

Rodzaj protokołu, który wykorzystuje informacje o stanie wszystkich bezpośrednich sąsiadów.

Routowanie wielodrogowe

Zastosowanie wielu tras do jednego celu dla redundancji i równoważenia obciążenia.

Różnica między RIP a OSPF

RIP używa wektora odległości, OSPF opiera się na stanie łącza.

Uzupełnij zdanie: BGP jest używany do ___

wymiany informacji o trasach między systemami autonomicznymi.